LONDEN – Wie teleurgesteld is over de weinig overtuigende resultaten van de COP26-conferentie over klimaatverandering, de recente virtuele topontmoeting tussen de Amerikaanse president Joe Biden en de Chinese president Xi Jinping, of de inspanningen om vaccingelijkheid op het gebied van COVID-19 te bereiken, moet wakker worden geschud over de wereld waarin we leven. Onder de huidige omstandigheden zal het mondiale bestuur gegarandeerd teleurstellen.
In een nieuw rapport, Our Global Condition, schrijven ik en mijn collegaʼs in de Global Commission for Post-Pandemic Policy deze moeilijkheden toe aan het feit dat we niet in de greep zijn van één maar van vier crises. De enige manier om vooruit te komen is het erkennen van de verbanden tussen planetaire volksgezondheid, klimaatverandering, afnemend publiek vertrouwen en democratische legitimiteit, en geopolitieke instabiliteit. Deze kwesties zijn met elkaar verbonden. Door ze als afzonderlijke domeinen te behandelen, komen we nergens.
Milieustress vergroot de kans dat zoönotische ziekten zich verspreiden onder mensen en uitgroeien tot pandemieën. De sociale, politieke en economische spanningen die een pandemie met zich meebrengt, leiden vervolgens tot attitudes en gedragingen die de maatschappelijke solidariteit ondermijnen, waardoor het voor regeringen moeilijker wordt om het publiek achter krachtige decarbonisatiemaatregelen te krijgen. In landen en politieke systemen waar het vertrouwen in instellingen en het gezag van deskundigen is ondermijnd door de erfenis van de financiële crisis van 2008 en de groei van de sociale media, blijft het een zware strijd om nieuwe crises het hoofd te bieden.
Deze beschrijving is vooral van toepassing op de Verenigde Staten, het land waarnaar zovelen kijken voor leiderschap. De vertrouwenscrisis heeft de VS verzwakt, zowel intern als op het wereldtoneel, en heeft bijgedragen tot de verslechterende betrekkingen tussen het Westen en China. Volgens de logica van de terugkoppelingslussen hebben de spanningen over de pandemie en de klimaatverandering bijgedragen tot ʼs werelds belangrijkste geopolitieke crisis. Zonder betrokkenheid en wederzijds begrip tussen de VS en China kan echter weinig wezenlijke vooruitgang worden geboekt bij de bestrijding van de pandemie of de klimaatverandering.
Een soortgelijke dynamiek komt naar voren in het onvermogen om de armere landen van voldoende vaccins te voorzien, een realiteit die duidelijk is geworden door het opduiken van de nieuwe Omicron-variant in zuidelijk Afrika. Volgens de vaccinatietelling van de Global Commission liggen Azië, Europa en de VS op schema om tegen maart-mei 2022 80 procent van hun bevolking te hebben gevaccineerd, terwijl de meeste Afrikaanse landen dat punt pas halverwege 2025 zullen hebben bereikt.
Chinees-Amerikaanse samenwerking zou deze kloof kunnen dichten, gezien de ongeëvenaarde kapitaal- en logistieke middelen van beide landen, en zou ook een snelle oplossing kunnen bieden voor de dreigende staatsschuldcrisis die in 2022 waarschijnlijk de lage-inkomenslanden en vervolgens de rest van de wereld zal treffen. Helaas ziet het er niet naar uit dat dergelijke overeenkomsten snel tot stand zullen komen.
At a time of escalating global turmoil, there is an urgent need for incisive, informed analysis of the issues and questions driving the news – just what PS has always provided.
Subscribe to Digital or Digital Plus now to secure your discount.
Subscribe Now
Het is een somber beeld, dat geen naderend onheil voorspelt, maar eerder voortdurende teleurstelling en kwetsbaarheid. Om deze situatie het hoofd te bieden, moeten we nieuwe strategieën ontwikkelen op basis van vier kernbeginselen.
Het eerste beginsel – en de meest directe taak – is alle bevolkingsgroepen te vaccineren, zodat we de overgang van een pandemie naar een beter beheersbaar endemisch probleem voor de volksgezondheid kunnen versnellen. Of zij nu alleen of in groepsverband optreden, alle landen moeten de hoogste prioriteit geven aan de levering van vaccins aan Afrika en andere achterblijvende regioʼs, en meer middelen – medische, financiële, logistieke en administratieve – uittrekken voor de ondersteuning van vaccinatieprogrammaʼs. Het wegnemen van door een pandemie veroorzaakte onzekerheden is wellicht ook de beste manier om vertrouwen en publieke steun te creëren voor duurzame klimaatmaatregelen en andere noodzakelijke maar kostbare ʻbuild back betterʼ-maatregelen.
Het tweede beginsel (en dat voor de langere termijn) is de erkenning dat de rivaliteit tussen de VS en China een centrale rol speelt in de wereldpolitiek. Noch die rivaliteit, noch het blijvende belang van beide landen kan worden weggewuifd. De meest dringende taak is daarom een agenda op te stellen en een mechanisme te creëren waardoor de twee supermachten elkaar kunnen raadplegen en kunnen samenwerken bij mondiale uitdagingen, ook al blijven zij elkaar op andere gebieden beconcurreren.
De VS en de Sovjet-Unie hebben tijdens de Koude Oorlog een dergelijke discipline in acht genomen. Maar het duurde tientallen jaren om dat te leren. Noch de klimaatverandering, noch de internationale veiligheid of het effectief bestuur kunnen echter zo lang wachten.
Het derde beginsel is dat de vertrouwens- en legitimiteitscrisis in het Westen serieuzer moet worden genomen. De toegenomen kwetsbaarheid van westerse democratieën voor extremistische politiek vormt niet alleen een gevaar voor deze landen, maar ook voor de stabiliteit en veiligheid in de wereld. De meest dringende taken in dit verband zijn het actualiseren van de democratische regels en instellingen voor de 21e eeuw; het reguleren van de sociale media om deze platforms verantwoordelijker te maken; het burgerschap nieuw leven inblazen door nieuwe vormen van participatie; en het uitbreiden van investeringen om te zorgen voor een grotere gelijkheid van behandeling en kansen.
Het vierde beginsel is pragmatisch. Net als bij vaccins kunnen landen niet blijven zitten en wachten tot een goed mondiaal bestuur met oplossingen komt. Na de successen van de publiek-private partnerschappen die in recordtijd veilige en zeer doeltreffende vaccins hebben opgeleverd, vereist de aanpak van de huidige in elkaar grijpende crises coalities van bereidwilligen om gemeenschappelijke, grenzeloze problemen aan te pakken. Andere gebieden die baat zouden kunnen hebben bij intensieve samenwerking tussen verschillende landen zijn onder meer dat van de technologie om nieuwe ziekteverwekkers te identificeren en te monitoren, en dat van meer aandacht voor koolstofvrije energietechnologieën, zoals kernfusie.
Onze onderling verweven crises vragen om een onderling verweven, gecoördineerde reactie. Als dat onmogelijk blijkt, moeten we niet verbaasd zijn als landen besluiten om op eigen houtje minder consensuele middelen in te zetten.
To have unlimited access to our content including in-depth commentaries, book reviews, exclusive interviews, PS OnPoint and PS The Big Picture, please subscribe
With German voters clearly demanding comprehensive change, the far right has been capitalizing on the public's discontent and benefiting from broader global political trends. If the country's democratic parties cannot deliver, they may soon find that they are no longer the mainstream.
explains why the outcome may decide whether the political “firewall” against the far right can hold.
The Russian and (now) American vision of "peace" in Ukraine would be no peace at all. The immediate task for Europe is not only to navigate Donald’s Trump unilateral pursuit of a settlement, but also to ensure that any deal does not increase the likelihood of an even wider war.
sees a Korea-style armistice with security guarantees as the only viable option in Ukraine.
Rather than engage in lengthy discussions to pry concessions from Russia, US President Donald Trump seems committed to giving the Kremlin whatever it wants to end the Ukraine war. But rewarding the aggressor and punishing the victim would amount to setting the stage for the next war.
warns that by punishing the victim, the US is setting up Europe for another war.
Within his first month back in the White House, Donald Trump has upended US foreign policy and launched an all-out assault on the country’s constitutional order. With US institutions bowing or buckling as the administration takes executive power to unprecedented extremes, the establishment of an authoritarian regime cannot be ruled out.
The rapid advance of AI might create the illusion that we have created a form of algorithmic intelligence capable of understanding us as deeply as we understand one another. But these systems will always lack the essential qualities of human intelligence.
explains why even cutting-edge innovations are not immune to the world’s inherent unpredictability.
LONDEN – Wie teleurgesteld is over de weinig overtuigende resultaten van de COP26-conferentie over klimaatverandering, de recente virtuele topontmoeting tussen de Amerikaanse president Joe Biden en de Chinese president Xi Jinping, of de inspanningen om vaccingelijkheid op het gebied van COVID-19 te bereiken, moet wakker worden geschud over de wereld waarin we leven. Onder de huidige omstandigheden zal het mondiale bestuur gegarandeerd teleurstellen.
In een nieuw rapport, Our Global Condition, schrijven ik en mijn collegaʼs in de Global Commission for Post-Pandemic Policy deze moeilijkheden toe aan het feit dat we niet in de greep zijn van één maar van vier crises. De enige manier om vooruit te komen is het erkennen van de verbanden tussen planetaire volksgezondheid, klimaatverandering, afnemend publiek vertrouwen en democratische legitimiteit, en geopolitieke instabiliteit. Deze kwesties zijn met elkaar verbonden. Door ze als afzonderlijke domeinen te behandelen, komen we nergens.
Milieustress vergroot de kans dat zoönotische ziekten zich verspreiden onder mensen en uitgroeien tot pandemieën. De sociale, politieke en economische spanningen die een pandemie met zich meebrengt, leiden vervolgens tot attitudes en gedragingen die de maatschappelijke solidariteit ondermijnen, waardoor het voor regeringen moeilijker wordt om het publiek achter krachtige decarbonisatiemaatregelen te krijgen. In landen en politieke systemen waar het vertrouwen in instellingen en het gezag van deskundigen is ondermijnd door de erfenis van de financiële crisis van 2008 en de groei van de sociale media, blijft het een zware strijd om nieuwe crises het hoofd te bieden.
Deze beschrijving is vooral van toepassing op de Verenigde Staten, het land waarnaar zovelen kijken voor leiderschap. De vertrouwenscrisis heeft de VS verzwakt, zowel intern als op het wereldtoneel, en heeft bijgedragen tot de verslechterende betrekkingen tussen het Westen en China. Volgens de logica van de terugkoppelingslussen hebben de spanningen over de pandemie en de klimaatverandering bijgedragen tot ʼs werelds belangrijkste geopolitieke crisis. Zonder betrokkenheid en wederzijds begrip tussen de VS en China kan echter weinig wezenlijke vooruitgang worden geboekt bij de bestrijding van de pandemie of de klimaatverandering.
Een soortgelijke dynamiek komt naar voren in het onvermogen om de armere landen van voldoende vaccins te voorzien, een realiteit die duidelijk is geworden door het opduiken van de nieuwe Omicron-variant in zuidelijk Afrika. Volgens de vaccinatietelling van de Global Commission liggen Azië, Europa en de VS op schema om tegen maart-mei 2022 80 procent van hun bevolking te hebben gevaccineerd, terwijl de meeste Afrikaanse landen dat punt pas halverwege 2025 zullen hebben bereikt.
Chinees-Amerikaanse samenwerking zou deze kloof kunnen dichten, gezien de ongeëvenaarde kapitaal- en logistieke middelen van beide landen, en zou ook een snelle oplossing kunnen bieden voor de dreigende staatsschuldcrisis die in 2022 waarschijnlijk de lage-inkomenslanden en vervolgens de rest van de wereld zal treffen. Helaas ziet het er niet naar uit dat dergelijke overeenkomsten snel tot stand zullen komen.
Winter Sale: Save 40% on a new PS subscription
At a time of escalating global turmoil, there is an urgent need for incisive, informed analysis of the issues and questions driving the news – just what PS has always provided.
Subscribe to Digital or Digital Plus now to secure your discount.
Subscribe Now
Het is een somber beeld, dat geen naderend onheil voorspelt, maar eerder voortdurende teleurstelling en kwetsbaarheid. Om deze situatie het hoofd te bieden, moeten we nieuwe strategieën ontwikkelen op basis van vier kernbeginselen.
Het eerste beginsel – en de meest directe taak – is alle bevolkingsgroepen te vaccineren, zodat we de overgang van een pandemie naar een beter beheersbaar endemisch probleem voor de volksgezondheid kunnen versnellen. Of zij nu alleen of in groepsverband optreden, alle landen moeten de hoogste prioriteit geven aan de levering van vaccins aan Afrika en andere achterblijvende regioʼs, en meer middelen – medische, financiële, logistieke en administratieve – uittrekken voor de ondersteuning van vaccinatieprogrammaʼs. Het wegnemen van door een pandemie veroorzaakte onzekerheden is wellicht ook de beste manier om vertrouwen en publieke steun te creëren voor duurzame klimaatmaatregelen en andere noodzakelijke maar kostbare ʻbuild back betterʼ-maatregelen.
Het tweede beginsel (en dat voor de langere termijn) is de erkenning dat de rivaliteit tussen de VS en China een centrale rol speelt in de wereldpolitiek. Noch die rivaliteit, noch het blijvende belang van beide landen kan worden weggewuifd. De meest dringende taak is daarom een agenda op te stellen en een mechanisme te creëren waardoor de twee supermachten elkaar kunnen raadplegen en kunnen samenwerken bij mondiale uitdagingen, ook al blijven zij elkaar op andere gebieden beconcurreren.
De VS en de Sovjet-Unie hebben tijdens de Koude Oorlog een dergelijke discipline in acht genomen. Maar het duurde tientallen jaren om dat te leren. Noch de klimaatverandering, noch de internationale veiligheid of het effectief bestuur kunnen echter zo lang wachten.
Het derde beginsel is dat de vertrouwens- en legitimiteitscrisis in het Westen serieuzer moet worden genomen. De toegenomen kwetsbaarheid van westerse democratieën voor extremistische politiek vormt niet alleen een gevaar voor deze landen, maar ook voor de stabiliteit en veiligheid in de wereld. De meest dringende taken in dit verband zijn het actualiseren van de democratische regels en instellingen voor de 21e eeuw; het reguleren van de sociale media om deze platforms verantwoordelijker te maken; het burgerschap nieuw leven inblazen door nieuwe vormen van participatie; en het uitbreiden van investeringen om te zorgen voor een grotere gelijkheid van behandeling en kansen.
Het vierde beginsel is pragmatisch. Net als bij vaccins kunnen landen niet blijven zitten en wachten tot een goed mondiaal bestuur met oplossingen komt. Na de successen van de publiek-private partnerschappen die in recordtijd veilige en zeer doeltreffende vaccins hebben opgeleverd, vereist de aanpak van de huidige in elkaar grijpende crises coalities van bereidwilligen om gemeenschappelijke, grenzeloze problemen aan te pakken. Andere gebieden die baat zouden kunnen hebben bij intensieve samenwerking tussen verschillende landen zijn onder meer dat van de technologie om nieuwe ziekteverwekkers te identificeren en te monitoren, en dat van meer aandacht voor koolstofvrije energietechnologieën, zoals kernfusie.
Onze onderling verweven crises vragen om een onderling verweven, gecoördineerde reactie. Als dat onmogelijk blijkt, moeten we niet verbaasd zijn als landen besluiten om op eigen houtje minder consensuele middelen in te zetten.